Τετάρτη 20 Ιουλίου 2016

Όχι στην διάσπαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας - Θράκης

Συναδέλφισες , Συνάδελφοι
       Μπροστά στην επικείμενη διάσπαση της Υπηρεσίας μας, για λόγους που κανείς δεν έκανε το κόπο να μας εξηγήσει, ο Σύλλογός μας οφείλει όχι μόνο να πάρει ξεκάθαρη θέση δημοσίως, αλλά και να την βροντοφωνάξει με τον πιο πειστικό τρόπο παντού, γιατί απ΄ ότι φαίνεται είναι ο μόνος που μπορεί και θέλει (?) να υπερασπιστεί την ακεραιότητά της.
    
     Βασικά ζητάμε να υλοποιηθεί η απόφαση της Γενικής Συνέλευσής μας, η οποία όχι μόνο απέρριπτε κάθε ιδέα διάσπασης, αλλά όριζε να γίνουν παρεμβάσεις σε όλες τις αρμόδιες αρχές, προκειμένου να ακουσθεί αυτή η φωνή. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Βαρύγδουπα «ψηφίσματα» χωρίς προορισμό, για εντυπωσιασμό και εσωτερική κατανάλωση.
    
     Έτσι η Ομοσπονδία μας (ΟΣΕΑΔΕ) αβασάνιστα και πρόχειρα (αν το κρίνουμε με καλή διάθεση) υιοθέτησε και στήριξε την απόφαση τριών συλλόγων Αποκεντρωμένων, οι οποίοι τάσσονται υπέρ της διάσπασης (ένας από αυτούς και της Αν. Μακεδονίας – Θράκης). Ο δικός μας που ήταν και ο μοναδικός με απόφαση ΓΣ, ήταν απών. Η μόνη φωνή αντίστασης στην επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ της Ομοσπονδίας, όπως και στο γραφείο του Υπουργού, στη συνάντηση που ακολούθησε με τον Γ. Διευθυντή του, ήταν του εκπροσώπου της «Συμμετοχής και Δράσης», η οποία φυσικά μειοψήφησε.
     
     Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει ακόμα καιρός για ουσιαστικές παρεμβάσεις. Δεν μπορούμε όμως να περιμένουμε μοιρολατρικά την ψήφιση του νόμου της Διάσπασης χωρίς αντίδραση. Ο Σύλλογος οφείλει να αντιδράσει. Να σταματήσει αυτή η απαράδεκτη απραξία των δύο παρατάξεων, η ασυνέπεια, σχετικά με την απόφαση της ΓΣ.
     
     ΕΔΩ και ΤΩΡΑ στο ΔΣ της Πέμπτης 20/7/2016 οι παρατάξεις να δηλώσουν τις θέσεις τους, χωρίς ήξεις αφίξεις, να πάρουν συγκεκριμένες αποφάσεις για δράσεις και να κάνουν την απόφαση της ΓΣ παντού αντιληπτή. Πρέπει κάποιος να διεκδικήσει την ακεραιότητα της Υπηρεσίας μας, η οποία λειτουργεί σε ένα υψηλό επίπεδο και να σταματήσει μια μετάλλαξή της σε κάτι τελείως αβέβαιο και άσκοπο(αφού έτσι κι αλλιώς κανείς δεν έχει το θάρρος να την αιτιολογήσει).